Elke ronde een nieuwe leider keizercompetitie, ronde 2 en 3

Het aardige van het begin van het seizoen is dat het koploperschap in de interne competitie vaak per week nog wisselt. Nadat Jan Vos de leiding nam in ronde 1 voerde een week later Sander Schilthuizen de ranglijst aan en is nu Aad de Bruijn de nummer één. Alles nog allemaal sterk afhankelijk van toevalligheden in de indeling, maar zo krijgt langzamerhand het klassement z’n vorm.

Aad is de enige met een score van 3 uit 3. In de tweede ronde speelde hij een aardige partij tegen Peter van Harn, waarin het er na 40 zetten nog redelijk gelijk uit zag, maar Peter uiteindelijk toch knakte:

Hierna volgde: 40. … Lh6 41. Kh1(?) Kf7 42. Pa3 Pf2+ 43. Kg1 Pd3 44. Pb1 Pc1 45. Pbd2 Pb3 en wit gaf op.

In die tweede ronde zagen we een nieuw gezicht op de club. Roland van Hartingsveldt hadden we tijdens het zomerschaak in De Waag al eens ontmoet en deze avond proefde hij hoe het is een lange partij in de Laan van Berlijn te spelen. Het werd een imponerende entree, want na een spannende partij wist hij te winnen van – niemand minder dan – Paul Neering.

Tien partijen waren er die tweede ronde en bij een indeling die het midden hield tussen het Zwitsers en een zuivere Keizer bevestigden de toppers in de meeste gevallen hun status. Colleen won van Piet Hein, Paul Ruber van Frank Otten en Sander van Pim. Jan Vos speelde remise met Keimpe, Sybe vestigde zich door een overwinning op Rykle in de top van de middenmoot en hetzelfde gold voor Wim Eiselin die Gerda eronder hield. Een snelle remise werd genoteerd voor Johan Tates en Paul Mathot, waarmee beiden van de nul af waren, en een veel langere remise voor Frank Sala en Marco Deurloo, maar dat konden wij allemaal al horen aankomen.

Bij de derde ronde hadden we de eerste externe thuiswedstrijd in de NHSB-competitie. Het Spaarne N2 versloeg Chess Society Zandvoort N2 met 4½-1½ (een apart verslag van die wedstrijd volgt nog). In de marge daarvan werden vijf interne partijen gespeeld. Drie daarvan eindigden in remise, waaronder de topper tussen Sander en Colleen. Naast Aad (tegen Wim Eiselin) was ook Piet Hein Koning een winnaar. Hij klopte Robert Balm, die een pionoffer in het begin van de partij niet wist te effectueren.

Kennemer Open weer van start Winst voor Frank Sala

Zaterdag is in Heemstede het Kennemer Open weer van start gegaan. Niet zo veel deelnemers namens Het Spaarne dit jaar, want de meeste zaterdagschakers spelen in onze KNSB-teams. Gerda Schiermeier doet wel mee, maar had een bye in de eerste ronde. Frank Sala en Robert Balm zullen zo nu en dan eens een ronde meespelen, maar ook zij hebben verplichtingen in externe teams. Robert was er deze ronde niet bij, Frank wel en hij won van Herman Poortinga.

Een algemeen verslag van de eerste ronde is te lezen op de website van het Kennemer Open: Kennemer Open – Rondeverslagen

Vos aan kop keizercompetitie, ronde 1

Na een rapidavond en de ledenvergadering is donderdag op de derde clubavond de interne competitie van start gegaan. Hoewel om acht uur nog iemand vroeg waar al die schakers bleven – we waren op dat moment nog maar met z’n vijven – werd er tien minuten later toch echt op negen borden geschaakt.

De competitieleider had een indeling bedacht waarbij de top tegen de subtop speelde en de middenmoot tegen de staart en dus werd het meteen een zware ronde voor Paul Mathot, Sybe Terwee, Jan Vos en Keimpe Knijft.

Titelverdediger Colleen Otten won op de volgende elegante wijze een kwaliteit:

Vanuit de diagramstelling volgde: 28. … Lg3  29. Te3 Lf2+  30. Kxf2 Le4+  31. Kg3 Lxd5, waarna de overwinning soepel werd binnengehaald.

Ook Sybe en Keimpe moesten na lange partijen hun meerdere erkennen in Aad de Bruijn en Sander Schilthuizen.

Jan Vos echter zorgde voor de verrassing van de avond door te winnen de schier onklopbare Paul Ruber en is daarmee de eerste koploper geworden.

Op de “lagere” borden noteerden we overwinningen voor Robert Balm, Piet Hein Koning, Pim Abbestee en Abdul Akkad. Wim Eiselin en Rykle van der Heide tekenden voor de enige remise.

De clubkampioenen van 2024: Paul, Yashin en Colleen

Over twee weken begint het nieuwe seizoen, een mooi moment om nog even terug te kijken op de laatste maanden van het het vorige.

 

Terug van (te lang) weggeweest: het Paaseierentoernooi! (28 maart 2024)

Traditiegetrouw spelen we de donderdag voor het Paasweekend om de eieren en het clubkampioenschap Snelschaken, maar na corona was er een breuk met die traditie gekomen. Snelschaken is niet de favoriete spelvorm van veel van onze leden, daarom was het er een beetje bij ingeschoten.
Maar dit jaar was het weer zover, de opkomst was zeer behoorlijk en voor wie echt geen zin had hadden we nog een rapidgroepje, dat met wat meer bedenktijd speelde. Het beviel heel goed en iedereen ging wel met wat eieren naar huis.
De titelverdediger (uit 2019) Paul Ruber verloor in de eerste partij van de voorronde van Paul Mathot, maar won er daarna negen op een rij (vier in de voorronde en vijf in de finaleronde) en werd opnieuw snelschaakkampioen.

Groep A:
1. Paul Ruber (5 uit 5)
2. Michiel Terwee (3 uit 5)
3. Aad de Bruijn en Piet Hein Koning (2 uit 5)
5. Colleen Otten en Abdul Akkad (1½ uit 5)

Groep B:
1. Jeroen Loos (4½ uit 5)
2. Keimpe Knijft en Paul Neering (3½ uit 5)
4. Robert Balm, Jan Vos en Paul Mathot (2½ uit 5)
7. Sybe Terwee (2 uit 5)
8. Frank Sala en Dave Hartman (1½ uit 5)
10. Ted Bijvoets (1 uit 5)

Rapidgroep:
1. Marco Deurloo (3 uit 3)
2. Pim Abbestee (2 uit 3)
3. Gerda Schiermeier (1 uit 3)
4. Noud Vromans (0 uit 3)

 

Grande Dame Rapidtoernooi. (25 mei 2024)

Bij de vijfde editie van ons open rapidtoernooi hadden we 32 deelnemers, verdeeld over 5 groepen.
Henrik Petersen uit Duitsland was een late aanmelder, maar bleek een welkome verrassing: hij won het toernooi!
Frank Sala werd (gedeeld) winnaar in groep 4, de overige leden van Het Spaarne hadden in het algemeen ook een prima dag.
Dankzij de vele door de leden gedoneerde prijzen in natura werd het toernooi ook in financieel opzicht een succes.

Groep 1:
1. Henrik Petersen (4½ uit 5)
2. Jan Boekelman, Dirk van der Meiden en Ahnaf Uddin (3 uit 5)
5. Aden Darie (1 uit 5)
6. Theo Kroon (½ uit 5)

Groep 2:
1. Willem Hensbergen (4½ uit 5)
2. Frans Arp (4 uit 5)
3. Loek Veenendaal (3 uit 5)
4. Jan Havenaar (1½ uit 5)
5. Aad de Bruijn en Fred van Randen (1 uit 5)

Groep 3:
1. Paul Plum (4½ uit 5)
2. Paul Neering (2½ uit 5)
3. Keimpe Knijft, Florin Omota, Bré de Roo en Sybe Terwee (2 uit 5)

Groep 4:
1. Klaas Been en Frank Sala (4 uit 5)
3. Hans Pot (2½ uit 5)
4. Peter Kaptein (2 uit 5)
5. Pim Abbestee (1½ uit 5)
6. Laurens Terwee (1 uit 5)

Groep 5:
1. Henk van der Meiden (4 uit 5)
2. Willy Au en Bert Bergshoeff (3½ uit 5)
4. Gerard Draaisma (3 uit 5)
5. Jim Meij (2½ uit 5)
6. Barend Lavrijsen (2 uit 5)
7. Arno Kottman (1½ uit 5)
8. Daniela Stiller-Plum (0 uit 5)

 

Rapidavond. (20 juni 2024)

Het clubkampioenschap Rapidschaak ging naar Yashin van Kesteren. De superinvaller van ons eerste team laat zich niet zo vaak op de club zien, maar bewijst dan toch steeds één van onze toppers te zijn, zo ook deze keer. Behalve een halfje tegen Aad de Bruijn liet hij niets liggen.

Groep A:
1. Yashin van Kesteren (4½ uit 5)
2. Colleen Otten (3½ uit 5)
3. Paul Ruber (3 uit 5)
4. Aad de Bruijn, Paul Neering en Keimpe Knijft (2½ uit 5)
7. Sander Schilthuizen, Martin Zegstroo en Jan Vos (2 uit 5)
10. Piet Hein Koning (½ uit 5)

Groep B:
1. Abdul Akkad en Robert Balm (4 uit 5)
3. Pim Abbestee en Casper de Koning (3½ uit 5)
5. Paul Mathot (3 uit 5)
6. Frank Sala (2½ uit 5)
7. Gerda Schiermeier (2 uit 5)
8. Bert Bergshoeff (1 uit 1)
9. Marco Deurloo en Wim Eiselin (1 uit 2)
11. Ted Bijvoets (1 uit 3)
12. Frank Otten en Tom Heaton (1 uit 5)
14. Wim Hoffenaar (½ uit 5)

 

Colleen is ons allemaal de baas. (27 juni 2024)

De interne competitie is dit seizoen opnieuw gewonnen door Colleen Otten. Al begin april was haar voorsprong zo groot, dat haar de derde opeenvolgende titel van Algemeen clubkampioen niet kon ontgaan. Op de laatste speelavond nam zij het simultaan op tegen iedereen die wilde en versloeg ons met liefst 9½-3½!
De uitslagen:
Paul Ruber – Colleen remise
Paul Neering – Colleen remise
Colleen – Jeroen Loos remise
Casper de Koning – Colleen 0-1
Colleen – Bert Bergshoeff remise
Colleen – Robert Balm 1-0
Colleen – Piet Hein Koning 0-1
Johan Tates – Colleen 0-1
Colleen – Pim Abbestee 1-0
Colleen – Frank Sala 1-0
Colleen – Arno Kottman 1-0
Frans Arp – Colleen remise
Abdul Akkad – Colleen 0-1

Op koningsjacht!

Een mooie partij, ingezonden door Aad de Bruijn.
Spoiler alert: de zwarte koning gaat mat op h3!

 

N3 ongeslagen in Hillegom De Uil N3 - Het Spaarne N3 2-4

Maandagavond speelden we tegen De Uil. Net als tegen De Vennep spelen we dit seizoen met al onze teams tegen alle teams van De Uil. Meestal verliezen we de wedstrijden tegen De Uil na een spannende avond met een klein verschil, maar dit keer wonnen we. Het zoetst zijn de overwinningen waarbij niemand van het team verliest en ook dat gebeurde: winst voor Frank en Robert, de rest speelde remise.

Om met mijn eigen partij te beginnen, die was al om kwart over 9 klaar. Veel gemanoeuvreer, afruilen van de dames en nog wat materiaal en dan een remise-aanbod op zet 21, tja, dat sla je niet af.

Het voordeel was dat ik daarna veel gezien heb van wat er op de andere borden gebeurd is. De eerste partij die de aandacht trok was die van Wim. Wim had al eerder zijn frustratie geuit dat hij weer zo stom was geweest om in de opening een pion te verspelen, maar kwam nu blij vertellen dat hij hem weer terug had. Ik keek even naar de stelling, het was na zet 14 van zwart, en vroeg me af of hij wel wist dat-ie een stuk achter stond. Hmm, die opmerking hield ik maar voor me en inderdaad was het gepende paard op e4 voor het grijpen al had wit mogelijk nog wel een betere verdediging in huis dan wat nu op het bord kwam. Wijsheid achteraf (en met hulp van de computer) is dat Wim op zet 15 met Dh4+ de winst binnen bereik had kunnen hebben, maar de stelling was wel erg ingewikkeld. De ruil op e5 pakte eigenlijk slecht uit en na de dappere zet 19. … Lxf1 kwam wit vol binnen op h7 voor een verwoestende aanval op de koningsstelling. Hij koos er echter voor om de dames af te ruilen, waardoor de torens van zwart zeer actief kwamen te staan. Mooi moment voor een listig remise-aanbod en dat werd geaccepteerd. De stand was nu 1-1.

Intussen waren op de borden van Frank en Rykle gunstige stellingen ontstaan, had Robert het een beetje moeilijk en speelde Noud een niets-aan-de-hand partij.

Bij de partij op bord 5 had Frank ondanks materiële gelijkheid voortdurend een groot overwicht, maar na torenruil op g3 (zet 29) zou dat voordeel toch vervlakt zijn en had ik het nog moeten zien. De situatie veranderde dramatisch na 29. … Td8, waarmee zwart een volle toren verblunderde en daarna spoedig opgaf, 2-1.

Op bord 4 was Rykle een moeizame openingsfase tegen de altijd lastige toernooitijger Gerard Draaisma goed doorgekomen en hij won plotseling een stuk met de bijna á tempo uitgevoerde zet 22. … c6. Vervolgens leek de partij moeiteloos naar winst te worden uitgeschoven, maar na de 37e zet van wit ontstond een complexe situatie. Ik moet zeggen dat ik als toeschouwer maar één zet zag: 37. … Le3+, maar dat had het grote voordeel in één klap weggegeven. De oplossing die Rykle koos, 37. … Td8, was nauwelijks beter, want de vrijpion op de d-lijn kan niet verzilverd worden en de stelling met één pion minder kan wit waarschijnlijk wel overleven. Niet onverstandig dat hij korte tijd later toch maar berustte in remise. Nog een stukje computerwijsheid: de winnende zet was 37. … Tc1+. Na nog een schaakje op c2 kan de promotie van de witte d-pion worden voorkomen met een zet als Lc7. Nog een hele operatie hoor, je moet het allemaal maar zien.

Noud had al eens bij mij geïnformeerd hoe de stand in de wedstrijd was en ik had hem gezegd dat hij niet te grote risico’s moest nemen en dat remise OK was. Daarom ging hij zetherhaling niet uit de weg ondanks dat hij een licht betere stelling had. Nuttig halfje en de stand werd zo 3-2 voor ons.

Als laatste was Robert nog bezig. Die speelde zoals gezegd een moeizame partij. Ik had het prima gevonden als hij het remise-aanbod, dat hij desondanks kreeg, had aangenomen, maar Robert rook bloed en wilde doorvechten voor winst. Ieder ander zou op de 26e zet waarschijnlijk exf3+ hebben gespeeld, maar hij koos na enkele pionzetten voor het riskante 28. … Ld8 en kwam zo zelfs een pion achter. Terwijl de vermoeidheid vat kreeg op de tegenstander (de witte toren hopte maar doelloos op en neer over de d-lijn) werkte Robert zet voor zet aan een tegenaanval en sloeg uiteindelijk na een kleine onachtzaamheid toe op zet 49, winst en 4-2!

Zo kwam er een mooi einde aan onze vijfde wedstrijd, het was pas de tweede overwinning, dus verdere illusies hoeven we niet te hebben in dit seizoen. We kijken alleen nog uit naar de laatste wedstrijd, thuis tegen Hoofddorp, maar dat is pas in april.